Tomasz Nowak:
- Przede wszystkim czas grał na naszą korzyść. W letnim okienku transferowym wymieniono prawie całą szatnię. Ze starego teamu zostało 3-4 zawodników. Potrzebny był czas do tego, żebyśmy się zgrali, zrozumieli, zatrybili, bo to są 24 różne charaktery w szatni i nie jest to łatwo pogodzić. Przyjście trenera Dudka spowodowało, że nowa miotła zadziałała. Tchnął w nas ducha wiary i optymizm. To zaczęło nieźle funkcjonować. Potem znowu złapaliśmy kryzys, ale jako zespół wyszliśmy z niego. Ta grupa chłopaków tworzy zespół. Nie każdy się może lubić, ale każdy się szanuje i to jest bardzo ważne w piłce.

- Wróciłem na swoją pozycję. Ja zawsze powtarzałem, że uwielbiam i kochać grać na pozycji nr 10. Dla dobra zespołu jestem w stanie się jednak poświęcić i nawet usiąść na ławce. Każdy przyłożył cegiełkę do tego sukcesu. Nie tylko my zawodnicy, ale cały klub, bo na to wszystko pracowaliśmy bardzo długo. Do trzech razy sztuka i w końcu się udało.

- My chcieliśmy po prostu wygrywać mecze. Nawet nie rozmawialiśmy o awansie, tylko o każdym kolejnym spotkaniu i o tym, żeby utrzymać tę passę, bo nie oszukujmy się - atmosferę zawsze tworzą wyniki. Jak wygrywamy, to zawsze atmosfera jest fajna i w klubie i wokół klubu. Teraz będzie taki tydzień, żeby porozmawiać o naszej przyszłości, ale myślę, że ten zespół zasłużył, żeby dostać szansę gry w Ekstraklasie, bo wielu chłopaków będzie debiutowało i myślę, że są na to gotowi. Wzmocnienia zawsze są mile widziane. Czy ktoś przyjdzie, czy ktoś odejdzie - czas pokaże. To jeszcze nie jest czas, żeby o takich rzeczach rozmawiać.

- Podchodziliśmy do tego meczu bardzo spokojnie. Wiedzieliśmy, że musimy ten mecz wygrać i jak los pozwoli, będziemy się cieszyć z awansu, natomiast byliśmy przygotowani na to, że ostatni mecz będziemy grali o życie.

- W meczu w Niepołomicach siedziałem na ławce, ale nie tacy zawodnicy jak ja siadali na ławce i kontakt między mną a sztabem był cały czas bardzo dobry. Oni podjęli taką decyzję, a ja ją uszanowałem i powiedziałem, że łatwo broni nie żłożę. Dalej się potoczyło tak, jak się potoczyło. Nie można się nigdy obrażać, bo to jest najgorsze, co może być. Piłka jest takim sportem, że gra 11, a w szatni jest 20-paru chłopaków, a to są różne charaktery. Ja w swoim życiu piłkarskim przeżyłem już wiele. Byłem już w gorszych sytuacjach. W ŁKS-ie i Koronie byłem wyrzucony do "Klubu Kokosa".