Przed dwoma tygodniami graliśmy z Pogonią Siedlce, jedyną drużyną, która pod względem skali zmian może się równać z Bełchatowem. Po sezonie GKS opuściło osiemnastu piłkarzy, zmienił się prezes, dyrektor sportowy i trener. Najboleśniejszą stratą jest jednak ta finansowa. Klub musi sobie radzić bez milionów od głównego sponsora ekstraklasy. Milionów, do których przez lata gry na najwyższym szczeblu się przyzwyczaił. Jakby tego było mało, po tym sezonie kończy im się umowa z PGE. Jeżeli nie zostanie przedłużona, to bez kasy od energetycznego giganta, GKS mogą czekać naprawdę ciężkie czasy.

Nowy prezes zaczął urzędowanie od zaciskania pasa, dając dobry przykład, bo mocno obciął koszty  zarządu klubu. Z piłkarzami nie poszło już tak łatwo, bo w reakcji na propozycję obniżenia kontraktu, większość podziękowała za współpracę. Spośród podstawowych zawodników, w klubie został tylko Patryk Rachwał, który większość z 290 meczów w ekstraklasie zagrał w koszulce Bełchatowa i czuje się z nim mocno związany. Polityka kadrowa klubu opiera się teraz na wychowankach i młodych piłkarzach z okolicy, którzy za 2-3 lata mają umożliwić powrót do ekstraklasy.

W efekcie GKS, ze średnią wieku niecałe 22 lata, ma najmłodszą kadrę w I lidze. Grając samymi wychowankami trudno byłoby myśleć o spokojnym utrzymaniu, dlatego w klubie jest też osoba odpowiedzialna za poszukiwanie piłkarzy. Dyrektorem sportowym jest Jacek Krzynówek, który ma służyć swoim doświadczeniem i znajomością rynku. Dzięki jego działaniom w Bełchatowie pojawili się Vaclav Cverna i Lukas Kuban, sprowadzeni z czeskiej II ligi. Z Lecha Poznań wypożyczono utalentowanego Jakuba Serafina, a z Piasta Gliwice Cezarego Demaniuka, który w poprzednim sezonie strzelił 8 bramek dla Pogoni Siedlce.

Drużynę prowadzi trener, który ma wyrobione nazwisko, ale w ostatnich latach kojarzy się raczej z porażkami. Rafał Ulatowski, bo o nim mowa, był asystentem Leo Beenhakkera, odnosił sukcesy z Zagłębiem Lubin, a w sezonie 2009/10 zajął z Bełchatowem piąte miejsce w rozgrywkach ekstraklasy. Na tym jednak sukcesy się skończyły. Z Lechią Gdańsk, Cracovią i Miedzią notował fatalne wyniki i szybko był z tych klubów zwalniany. Od 2013 roku pozostawał bez pracy i powrót do Bełchatowa może być dla niego jednocześnie ostatnią szansą powrotu na trenerską karuzelę.

Póki co, krytycy wieszczący młodej drużynie prowadzonej przez "pechowego" trenera ciężkie zderzenie z I ligą nie mają powodów do satysfakcji. Bełchatów ma tyle samo punktów co Zagłębie, choć jeden mecz rozegrany więcej. GKS potrafi sprawiać niespodzianki, takie jak zwycięstwo z Zawiszą, czy liderem z Głogowa. Z drugiej strony przyjeżdżają do Sosnowca po dwóch porażkach: z Wisłą Płock i GKS Katowice. Szczególnie ta druga porażka pokazuje, że drużynie brakuje doświadczenia. Bełchatowianie prowadzili 1:0 i od 10 minuty grali z przewagą zawodnika. Mimo to w końcówce meczu dali sobie wbić dwie bramki i to drużynie z Katowic, która delikatnie mówiąc nie słynie z walki do upadłego.

GKS to rywal, który raczej nie będzie walczył o utrzymanie. Młody zespół z każdym meczem będzie nabierał doświadczenia i może być coraz groźniejszy. Tym bardziej, że w I lidze pieniądze nie mają aż tak wielkiego znaczenia, jak szczebel wyżej. Mottem bełchatowian mógłby być cytat, który Ulatowski zamieścił na swoim Twitterze: "Innovation doesn't come from the clubs with the most money".