Tomasz Łuczywek:
- Chciałem pogratulować zespołowi zwycięstwa w trudnym meczu. Okazało się, że okoliczności, które były na boisku wydarzyły się dla nas trochę nieoczekiwanie. Sprokurowaliśmy rzut karny dla rywala, Dawid Kudła stanął na wysokości zadania i od tego momentu zaczęliśmy grać swój futbol, ale do tego momentu nie byliśmy taką drużyną, której byśmy oczekiwali od samego początku u siebie. Powiedziałem zespołowi, że mecz trwa 90 minut i wygraliśmy zasłużenie. Znamy okoliczności, bo i karny i czerwona kartka dla rywala, ale to jest mecz piłkarski, w którym sytuacje się zmieniają. Zaadaptowaliśmy się do tej sytuacji, zdobyliśmy ważne trzy punkty i przygotowujemy się do kolejnego spotkania.

- Dla nas najważniejsza jest drużyna. Wiadomo, że finalnie decydują jednostki, ale jest tylu zawodników gotowych żeby podjąć rywalizację w III lidze, że miałem duży kłopot, żeby wytypować jedenastkę.

- Uważam, że przez 20 minut drugiej połowy do straty gola kontrolowaliśmy ten mecz. Może nie kreowaliśmy wielu dogodnych sytuacji do strzelenia gola, ale drużyna Miedzi była w szatni przerwie i dostała od trenera wskazówki jak się zachowywać i jak nisko bronić. Było jasne i logiczne, że przy wyniku 3:0 się nie odkryją i na nas nie rzucą, bo to groziło kolejnym bramkami. Szukali okazji do zdobycia gola po stałym fragmencie gry albo szybkim ataku, ale wiemy jak ciężko jest wykreować sytuację, gdy drużyna rywala broni w dziewięciu, a razem z bramkarzem nawet w dziesięciu w polu karnym. Nie uważam, że byśmy mogli się smucić drugą połową. Wręcz przeciwnie - powinniśmy się cieszyć, że pierwszą połową zapracowaliśmy na trzy punkty.

- Uważam, że Miedź zagrała bardzo dobry mecz. Do momentu rzutu karnego obronionego przez Dawida Kudłę naprawdę Miedź bardzo się postawiła, a w drugiej połowie realizowała założenia taktyczne trenera. Oni nieprzypadkowo zdobyli tyle bramek w lidze. To jest zespół intensywny, agresywny, który czego chce. Nie sądzę, żeby kolejna stracona bramka determinowała ich zachowania i sprawiła, że spuściliby głowy. To są młodzi chłopcy na dorobku i występ na takim stadionie dla nich był mentalnym krokiem do przodu. Nam zabrakło bramki, ale nie w kwestii zwycięstwa, ale w kwestii budowania indywidualnej pewności siebie, bo myślę, że zespołową pewność siebie mamy dobrą.

- W przerwie w szatni sobie jasno powiedzieliśmy, że mecz się nie zakończył po pierwszej połowie i chcemy zdobyć bramkę. Nie udało nam się, ale przypomnę mecz w Nysie, gdzie graliśmy w dziesiątkę i Maks Podgórski strzelił gola. Da się grać w dziesiątkę i strzelać bramkę. Jeszcze raz doceniam nasz zespół po dzisiejszym meczu w kontekście całych 90 minut.

Marcin Garuch (trener Miedzi II):
- Przyjechaliśmy na pewno po cenne doświadczenie i to cenne doświadczenie zebraliśmy. Średnia wieku pierwszej jedenastki to niespełna 19 lat. Było naprawdę trudno. Pierwszą połowę mieliśmy do pewnego momentu pod kontrolą. Od rzutu karnego wpadliśmy w spiralę błędnych decyzji. Nie strzelamy rzutu karnego, prokurujemy czerwoną kartkę niepotrzebnym agresywnym wejściem Diallo i od tego momentu mecz wymyka nam się spod kontroli. Chłopcy doświadczyli trudnego momentu, który do końca życia ich zahartuje. Z drugiej połowy jesteśmy dumni. Grając w dziesięciu postawiliśmy się Zagłębiu Sosnowiec i ją wygraliśmy. Chłopcy nie zwiesili głów i pokazali, że mają pasję i marzenia i że chcą się rozwijać i grać na takich stadionach jak w Sosnowcu. Jako trener jestem z nich dumny.

- Nasza DNA jest jedno. Chcemy grać odważnie, ofensywnie i intensywnie nieważne z jakim przeciwnikiem gramy. Z takim nastawieniem wychodzimy na każdy mecz. Oczywiście, nie zawsze to się uda, bo przeciwnik ma pewien plan na mecz. Do pewnego momentu ten plan był dobry. Mimo optycznej przewagi Zagłębia mieliśmy mecz pod kontrolą. Wypracowaliśmy sobie dobrą sytuację, bo rzut karny to jest xG 0,76. Niestety, nie dał on nam gola. Bardziej jestem zły na czerwoną kartkę, bo w tej strefie i tym miejscu na boisku nie powinniśmy reagować tak agresywnie. Z każdą minutą łapaliśmy rytm i chłopcy się oswajali z atmosferą meczu. Dla 95 % z nich był to pierwszy mecz przy takiej publiczności, przy ponad 2000 widzów, na takim stadionie. To było na pewno wielkie przeżycie. Tym bardziej szkoda. Widać było, że kolejne stracone bramki spowodowane były błędami wynikającymi z zaistniałej sytuacji, która była ekstremalnie trudna. W przerwie popracowaliśmy nad mentalem i wydaje mi się, że w drugiej połowie mimo gry o jednego mniej potrafiliśmy być intensywni, a zmiany dały nam to, czego oczekiwaliśmy - więcej konkretów i więcej faz przejściowych. Szkoda, że przynajmniej jeszcze jednej sytuacji nie zamieniliśmy na bramkę, bo mogło być ciekawiej.